Fryderyk II w swoim testamencie zawarł słowa: „Żyłem jak filozof i jak filozof – bez przepychu i ceremonii – chcę być pochowany”. Zanim jeszcze przystąpiono do budowy Pałacu Sanssouci, król spacerując po „ łysym wzgórzu” miał wizję stworzenia krypty, miejsca swego pochówku.

Nowe Komnaty mają formę wydłużonego, parterowego pawilonu. Od strony południowej umieszczono 25 francuskich okien, sięgających od podłogi do sufitu. W centralnej części południowej elewacji znajduje się ryzalit z trzema oknami o zaokrąglonych łukach, natomiast dwa pozostałe ryzality od strony zachodniej i wschodniej posiadają po jednym oknie.

Fryderyk Wilhelm IV był niezwykle religijny i uważał, że jego władza pochodzi od Boga. Dlatego też podjął decyzję o budowie Kościoła Pokoju na przeciwległym krańcu Parku Sanssouci, jako przeciwieństwo świeckości i tradycji oświeceniowych.

Pawilon Chiński jest jednym z najważniejszych zabytków europejskiej chinoiserie. Podążając wąskimi alejkami parkowymi, zza wysokich buków i dębów, wyłania się najpierw mandaryn z parasolem, a następnie błyszcząca złotem niezwykła budowla. Ma kształt trójlistnej koniczyny, do okrągłej środkowej sali przylegają trzy, nieco mniejsze pomieszczenia. Pełniła ona funkcję herbaciarni, a także była miejscem spotkań towarzyskich.

Projekt Nowego Pałacu stworzył Johann Buring. Król był zadowolony z jego pracy przy Pawilonie Chińskim i Galerii Obrazów, więc zlecił mu kolejny projekt. Jednak tu pojawiły się pewne zgrzyty miedzy królem a architektem i dalsze prace kontynuował Carl von Gontard.

Nowa Oranżeria, nazywana także Nową Pomarańczarnią, to ostatnia budowla wzniesiona w całym kompleksie Sanssouci. Miała być jednym z wielu elementów drogi triumfalnej, tzw. „via triumphalis”, której budowę zaplanował król pruski Fryderyk Wihlelm IV „romantyk na tronie”.