W południowo-wschodniej części Rugii znajduje się jedno z najbardziej niezwykłych miasteczek na wyspie. Putbus, nazywane „Białym Miastem” i „Miastem Róż” to miejsce, gdzie spełniła się romantyczna wizja księcia Wilhelma Malte I, o stworzeniu miejsca pełnego bieli, ogrodów, elegancji i subtelnej architektury.

Po wzniesieniu budynku Landtagu, przystąpiono do zabudowy południowej pierzei Starego Rynku. W 2010 roku rada miejska Poczdamu uznała, że posiada na tyle kompletne dokumenty historyczne, by móc odtworzyć zgodnie z oryginałem, fasadę Pałacu Barberini.

Od końca wojny Stary Rynek był jak otwarta rana, którą przez lata odczuwali mieszkańcy. Dopiero w 1999 roku rada miasta ogłosiła centrum Poczdamu terenem budowy, mającej na celu przywrócenie miejscu dawnej świetności. W 2005 roku parlament stanowy podjął uchwałę o budowie nowego budynku parlamentu w zarysie zabytkowego Pałacu Miejskiego w Poczdamie.

Projekt Nowego Pałacu stworzył Johann Buring. Król był zadowolony z jego pracy przy Pawilonie Chińskim i Galerii Obrazów, więc zlecił mu kolejny projekt. Jednak tu pojawiły się pewne zgrzyty miedzy królem a architektem i dalsze prace kontynuował Carl von Gontard.

Pałac Cecilienhof w Poczdamie nie pełnił funkcji reprezentacyjnej, miał być przede wszystkim domem rodzinnym. Do dziś panuje tu idylliczna atmosfera, a jego architektura współgra z otaczającą go przyrodą. Zlokalizowany został w angielskim parku krajobrazowym, prawie ukryty, tuż nad jeziorem Jungfernsee (jeziorem Dziewic).

Kiedy Fryderyk II spacerował po parku ze swym bliskim znajomym, francuskim pisarzem i filozofem, Jeanem Baptiste de Boyer, wskazał mu dłonią miejsce swego przyszłego pochówku i stwierdził, że gdy się tam znajdzie, będzie bez trosk. I tak oto te słynne słowa, które w języku francuskim brzmią „sans, souci” zostały umieszczone na południowej fasadzie pałacu, stając się filozoficzną dewizą tego miejsca.